PRACA POGLĄDOWA
Czas ekranowy a bruksizm senny u dzieci – przegląd piśmiennictwa
Więcej
Ukryj
1
Koło Studenckie przy Katedrze i Zakładzie Dysfunkcji Narządu Żucia, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Polska
2
Wydział Nauk Medycznych w Zabrzu, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Polska
3
Katedra i Zakład Dysfunkcji Narządu Żucia, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Polska
Data nadesłania: 03-04-2026
Data akceptacji: 05-06-2026
Data publikacji: 14-06-2026
Autor do korespondencji
Szymon Bronisław Kowalczyk
Koło Studenckie przy Katedrze i Zakładzie Dysfunkcji Narządu Żucia, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Pl. Traugutta 2, 41-800, Zabrze, Polska
Prosthodontics 2026;76(2):149-155
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Bruksizm senny u dzieci jest zjawiskiem o wieloczynnikowej etiologii, a w ostatnich latach coraz częściej zwraca się uwagę na możliwy związek jego występowania z czasem spędzonym przed ekranami urządzeń elektronicznych (screen time). Celem pracy jest podsumowanie aktualnych doniesień dotyczących zależności między tzw. czasem ekranowym a bruksizmem sennym u dzieci. Do analizy włączono 8 prac oryginalnych z ostatnich 10 lat. Dostępne badania wskazują, że taka zależność może istnieć, chociaż wyniki nie są całkowicie jednoznaczne. Część danych wskazuje, że wydłużony czas ekranowy może wiązać się z częstszym występowaniem możliwego bruksizmu sennego, natomiast inne badania sugerują, że relacja ta może mieć charakter pośredni i być związana przede wszystkim z pogorszeniem jakości snu, zaburzeniami rytmu dobowego oraz współwystępowaniem problemów emocjonalno-behawioralnych. Znaczenie mogą mieć także inne czynniki, takie jak nadmierne spożycie dodanego cukru. Obecny stan wiedzy wskazuje więc, że czas ekranowy może być jednym z czynników związanych z występowaniem bruksizmu sennego u dzieci, jednak konieczne są dalsze badania, zwłaszcza prospektywne i oparte na ujednoliconych kryteriach rozpoznawania bruksizmu sennego.