Wielowarstwowa ceramika tlenku cyrkonu z wysoką zawartością molową itru stanowi istotny krok w rozwoju materiałów cyrkonowych, zapewniając poprawę estetyki uzupełnień pełnokonturowych przy zachowaniu akceptowalnych właściwości mechanicznych. Celem pracy był przegląd piśmiennictwa dotyczący rodzajów obecnych na rynku ceramik wielowarstwowych, wpływu ich składu na właściwości mechaniczne i optyczne oraz zastosowanie kliniczne, z porównaniem wyników z jednowarstwowym 3Y-TZP i dwukrzemianem litu. Analizie poddano publikacje z lat 2018–2026 dostępne w bazach Medline via PubMed, Scopus, Web of Science oraz w polskich czasopismach stomatologicznych, ostatecznie włączając do przeglądu 31 prac. Wykazano znaczącą różnicę pomiędzy wielowarstwowym tlenkiem cyrkonu z gradientem barwy a materiałem z gradientem zawartości itru. Zwiększenie zawartości itru poprawia przezierność i właściwości optyczne materiału, jednak wiąże się ze spadkiem wytrzymałości mechanicznej, szczególnie w warstwach szkliwnych. Mimo to dzięki bardziej wytrzymałym warstwom przyszyjkowym tlenek cyrkonu z gradientem przezierności ma lepsze właściwości mechaniczne niż wielowarstwowy tlenek cyrkonu o stałej wysokiej przezierności. Ceramiki z gradientem zawartości itru i przezierności umożliwiają lepsze odwzorowanie optyki tkanek zęba niż materiały jednowarstwowe, lecz nadal ustępują estetyką dwukrzemianowi litu. Kluczowe znaczenie kliniczne mają właściwe pozycjonowanie uzupełnienia w bloczku, dobór grubości materiału, przestrzeganie zaleceń synteryzacji oraz końcowa obróbka powierzchni. Wielowarstwowy tlenek cyrkonu stanowi kompromis między estetyką a wytrzymałością, a jego zastosowanie wymaga uwzględnienia różnic właściwości poszczególnych warstw oraz potencjalnego osłabienia na ich połączeniu.