PRACA POGLĄDOWA
Możliwości i ograniczenia wykorzystania technologii
cyfrowych w wykonawstwie protez twarzy
Więcej
Ukryj
1
Katedra Protetyki Stomatologicznej, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Polska
Data nadesłania: 24-01-2026
Data ostatniej rewizji: 08-02-2026
Data akceptacji: 19-03-2026
Data publikacji: 19-03-2026
Autor do korespondencji
Anna Cybulska
Katedra Protetyki Stomatologicznej, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Binieckego 6, 02-097, Warszawa, Polska
Prosthodontics 2026;76(1):34-41
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Ubytki tkanek twarzy mogą wynikać z chirurgicznego
leczenia nowotworów, wad wrodzonych,
urazów lub infekcji. Ze względu na złożoną anatomię
twarzowej części czaszki, leczenie defektów
tkanek tego regionu jest skomplikowane i wymaga
współpracy specjalistów z różnych dziedzin.
Kluczowym zadaniem podczas rehabilitacji pacjentów
tej grupy jest przywrócenie estetyki twarzy
i jakości życia, które można uzyskać przez
rekonstrukcję chirurgiczną, rehabilitację protetyczną
lub przez połączenie tych metod. Epitezy
stanowią nieinwazyjną alternatywę dla zabiegów
chirurgicznych i mają na celu odtworzenie
brakujących tkanek. Konwencjonalne procedury
wytwarzania protez twarzy obejmują kilka złożonych
etapów klinicznych i laboratoryjnych, są
niekomfortowe dla pacjenta, a sukces leczenia
w dużej mierze zależy od umiejętności i doświadczenia
zespołu lekarzy i techników. Rozwój metod
rehabilitacji ubytków twarzy wiąże się z potrzebą
obniżenia kosztów i skrócenia czasu wykonania,
poprawy komfortu i zwiększenia dostępności dla
pacjentów. Wspomagane komputerowo projektowanie
i wykonawstwo otworzyły nowe możliwości
rehabilitacji pacjentów z ubytkami tkanek
twarzy. Rozwój technologii cyfrowych pozwala na uproszczenie niektórych skomplikowanych
procedur i wykonanie uzupełnień dostosowanych
do indywidualnych potrzeb każdego pacjenta.